4e open brief aan de Nederlandse SF, Fantasy en Horror scene

Laat ik gewoon maar met de deur in huis vallen.

Er word enorm hard gewerkt

Door onder andere *:

  1. Organisatoren en vrijwilligers — Die in vrijwel alle gevallen onbetaald hun tijd geven aan onder andere de organisatie, realisatie en invulling van onder andere:
    1. Wedstrijden — zoals de Paul Harland Prijs, Fantastels en Trek Sagea;
    2. Semi-pro uitgeverijen** — Die werk van Nederlandse (en in Nederland wonende) auteurs uitgeven. Deze uitgeverijen zijn o.a.: Verschijnsel, Zilverspoor, Books of Fantasy, Fantastische Vertellingen en Macc
    3. Tijdschriften en websites — Waarin boekbesprekingen staan, schrijvers een kans krijgen gelezen te worden, artiesten hun werk kunnen tonen. Dit zijn o.a. SF-Terra, Holland-SF, Wonderwaan, Flying Dutch en het voormalige Pure Fantasy.
    4. Conventies en festivals — Waar mensen met een liefde en voorliefde voor het fantastische bijeen kunnen komen. Zoals Fantastyval, het 2nd Dutch Steampunk Festival, Castlefest, Elfia, Imagicon en de jaarlijkse SF-Terra en NCSF conventie (in het verleden althans).

* Ik heb ongetwijfeld dingen over het hoofd gezien.

** “Semi-pro” staat voor uitgevers en initiatiefdragers die werk produceren van een vergelijkbare (en soms hogere) kwaliteit als de professionele partijen maar nog te klein zijn om hun werknemers en medewerkers een full-time en marktconforme beloning te geven.

Hoop en kansen

Er is nu een landschap is waarin hoop bestaat en waarin kansen worden gecreeerd om dromen waar te maken, waaronder:

  1. Uitgegeven te worden — In boekvorm, in tijdschriften. In de vorm van korte verhalen. Door semi-pro uitgevers (met prachtige verzorgde boeken) en door professionele uitgevers waaronder (mogelijk nog steeds) Luitingh Sijthoff, Meulenhoff / De Boekerij en het nieuwe Link.
  2. Gelezen en gezien te worden — Door een publiek. Door de professionele uitgevers. In Nederland en hopelijk binnen afzienbare tijd ook structureel buiten Nederland.

Er zijn indrukwekkende resultaten behaald

Waaronder:

  1. Een constante stroom van nieuwe boeken — Bij de actieve uitgeverijen. Kijk onder andere eens bij eerder genoemd Verschijnsel, Zilverspoor, Link en Books of Fantasy. [links volgen nog]
  2. Meer dan 2000 en 20.000 bezoekers — Op o.a. Fantastyval en Elfia.
  3. Meer dan 20.000 downloads voor individueel werk — Waaronder korte verhalen en werk van o.a. Jaap Boekestein, Tais Teng, Gerben Hellinga, Anaid Haen en Mike Jansen: dat gratis beschikbaar is gesteld op o.a. de iStore en Smashwords. Mogelijk en waarschijnlijk in vergelijkbare aantallen zitten: o.a. Django Mathijsen en Patrick Brannigan
  4. Meer dan 250 verhalen in 2013 — Van schrijvers die o.a. meedoen aan de Paul Harland Prijs, Fantastels en Trek Sagea.
  5. Meer dan vijf Nederlandse genre-auteurs — Die momenteel door een professionele uitgever als Luitingh Sijthoff en Meulenhoff/De Boekerij worden uitgegeven.
  6. Leesbaar over de grens — In verschillende professionele en semi-professionele publicaties, waaronder werk van Tais Teng, Mike Jansen, Chantal Noordeloos, Thomas Olde Heuvelt, Rochita Loenen Ruiz, Floris Kleijne, Paul Evenblij / Evanby, Django Mathijsen en Jen Minkman-Saturay.
  7. Genomineerd of op de lijst — Voor o.a. de Hugo Award, door Thomas Olde Heuvelt en Rochita Loenen Ruiz.

“Ja maar–“

Ja.

Er zijn ruzies. Er zijn mensen die elkaar niet kunnen luchten en zien. Er zijn mensen die vinden dat alles wat door anderen wordt gedaan maar prut is en dat het geen zin heeft om verder te dromen dan wat er nu is. Er zijn mensen die geloven dat we nooit boven de 200, 500 of 5000 lezers gaan komen. Dan is er de angst dat we onze identiteit verliezen zodra we in een andere taal gaan schrijver, of voor een ander taalgebied.

En dus? En dan? Is dat wel zo?

Praktisch

Vanuit praktisch oogpunt is het verder behoorlijk zinloos om al teveel aandacht te schenken aan dingen die niet werken, tenzij ze pontificaal voor je eigen deur staan of elke keer je pad afsnijden. Aansluitend daarop heeft het weinig zin om de problemen van anderen op te lossen.

Wat in een plek, of bij een persoon niet werkt, kan ergens anders of bij iemand anders als een raket de lucht in gaan.

Wat in mijn ogen wel zinvol is, is om te kijken wat er nu en op dit moment mogelijk is met een (relatief) minimum aan extra inspanning.

Wat kan gecombineerd worden? Waar laten we kansen liggen die vrijwel direct opgepakt kunnen worden?

Mijn idee en uitgangspunten

Hier is mijn idee:

Dingen kunnen anders en nog veel beter

En hier is mijn uitgangspunt:

Er is enorm veel individuele kennis en ervaring — Meer dan ooit tevoren, in Nederland en binnen ons genre, zijn er mensen die weten wat er voor nodig is om:

  1. Wedstrijden te organiseren en nieuw talent te vinden
  2. Boeken te maken en boeken uit te geven
  3. Meer dan 3000 en meer dan 20.000 mensen te bereiken en in verschillende plekken in Nederland bij elkaar te brengen
  4. Door te breken naar Nederlandse en buitenlandse professionele uitgevers
  5. Schrijvers te trainen en te begeleiden in hun individuele groeipaden

“En dan?”

Volgens mij is de eerste logische stap om al deze kennis en ervaring samen te gaan brengen.

Wat als?

  1. Schrijvers — die o.a. via verhalenwedstrijden gevonden worden
    1. Een structurele begeleiding zouden (kunnen) krijgen?
    2. Gestimuleerd zouden worden om regelmatig nieuw werk te leveren?
    3. Alle gereedschappen krijgen aangereikt om te denken en te werken als professionals?
  2. Semi-pro uitgevers — zonder al te drastische veranderingen
    1. Nieuwe kanalen gaan aanboren? (Zoals, in het geval van Zilverspoor en Books of Fantasy: e-Boeken?)
    2. Meer publiek kunnen gaan bereiken met het werk dat ze nu al uitgeven?
  3. Het resultaat van evenementen — langer door kan blijven werken? Bijvoorbeeld door:
    1. Prijswinnaars van de verhalenwedstrijden gedurende dat jaar als eregasten uit te nodigen op alle SF en fantasy conventies in Nederland?
    2. Het werk dat geproduceerd is centraal en goed vindbaar beschikbaar te stellen en overal waar mogelijk te promoten?
    3. Verhalen en karakters en kunstwerken van cosplayers en andere creatievelingen op o.a. de fantasy-fairs in verhaal en boekvorm te gieten door oude en nieuwe schrijvers in ons genre?

Structurele verandering. Niet door gegantische grote, moeilijke, hemelbestormende nieuwe plannen op te zetten, maar net even iets anders tegen zaken aan te kijken, zaken te combieren, zaken te delen en zaken uit te wisselen.

Mijn aandeel

Ik ben niet het soort persoon dat een blog-post over dit soort dingen schrijft en vervolgens gaat zitten afwachten tot iemand anders actie gaat ondernemen.

Ik hoop dit jaar invulling te gaan geven aan een traject voor schrijvers waarin ze structureel begeleiding gaan krijgen door mensen met ervaring. Dit kan zijn in de vorm van eendaagse workshops en schrijfweekends en een programma waarin een jaar lang hard gewerkt wordt aan 5 nieuwe verhalen.

Verder heb ik 3500 euro opzij gezet voor o.a. vertalingen (1500 tot 2000 euro) en de betaling van prijswinnende schrijvers voor de publicatie van hun verhalen in een aantal bundels (1500 tot 2000 euro) die als gratis e-boeken moeten worden aangeboden in het eco-systeem van onder andere Kobo, Sony en iPad.

Doel is om structureel tot een doorbraak te gaan komen waarin ons eigen werk van eigen bodem zowel nationaal als internationaal zichtbaar wordt voor het grotere publiek.

De toekomst

Ik denk dat we op een gigantische berg ruw goud en ruwe diamanten zitten die we in de komende jaren om kunnen zetten in fantastische nieuwe dingen.

De grootste verandering hierin zal (behalve voor de schrijvers) niet: ‘meer werk’ zijn, maar een andere en nieuwe manier van “naar de dingen kijken” en een andere en nieuwe manier van samenwerken.

Op het moment dat ikzelf in de afgelopen maanden de lijntjes begon te verbinden nam er een soort aardverschuiving plaats in mijn hoofd.

Ik weet dat:

  1. Het niet makkelijk is
  2. Dat er nog heel veel moet gaan gebeuren
  3. Dat er heel veel paarden zijn doodgegaan in het verleden, waarvan een groot deel nog ergens ligt te rotten

Ik weet ook dat het mogelijk is.

Alle basisingredienten zijn er namenlijk al.

Bedankt voor het lezen,

Peter.

Advertisements

2 thoughts on “4e open brief aan de Nederlandse SF, Fantasy en Horror scene

  1. Ik weet zeker dat er meer dan 500 of zelfs 1000 mensen zijn die graag samen zouden willen komen om andere mensen te ontmoeten en leuke/interessante/leerzame/gekke dingen willen beleven, samen met andere fans. Ik weet zelfs zeker dat er in een land van meer dan 16 miljoen mensen zeker wel 100.000 mensen te vinden zijn die dat zouden willen, maar niet weten dat iets er is, niet weten hoe ze iets moeten vinden of bang zijn dat ze gezien worden als vreemd of raar (lang leve de Hollandse nuchterheid?).

    Ook wij (van Imagicon) lopen nog steeds geregeld aan tegen de heersende scepsis en negativiteit die mede te wijten zijn aan initiatieven die in het verleden (ondanks hoog van de toren blazen) niet van de grond zijn gekomen of als een kaartenhuis zijn ingestort, daarbij veel brokken achterlatend. En dan kom je in de helaas welbekende vicieuze cirkel: er is niets, omdat er niets wordt georganiseerd. Er wordt niets georganiseerd, omdat mensen er bij voorbaat al van uit gaan ‘dat het toch niks wordt’. Omdat deze mentaliteit heerst, kun je als evenement niet uit de kosten komen en ga je nat, waardoor mensen kunnen zeggen ‘zie je nou wel, ik zei het toch?’.

    De enige manier om dit vertrouwen te herstellen en toch iets van de grond te krijgen, is door continu bezig te zijn en te blijven en niet op te geven, hoe moeilijk dat ook is. Ook wordt het tijd voor een deel van de Nederlandse fans om de 21ste eeuw binnen te treden en niet te blijven hangen in ‘zo deden we het vroeger’ en ‘ik wil niets te maken hebben met social media’.
    Of wat te denken van de eilandjesmentaliteit? Er zijn twee Star Trek-clubs in Nederland in plaats van één. Er zijn vijf of zes verschillende groepen op Facebook die fans bevatten die allemaal dezelfde show leuk vinden. Maar bij elkaar in één groep gaan zitten, ho maar! Ook dat helpt niet, die versplintering, dat eigenwijze ‘maar ik weet het beter’ of ‘ik wil dit niet opgeven, want dan heeft iemand anders de leiding of de controle’. Daar moeten we ook eens van af stappen.

    Oké, deze reactie is langer geworden dan ik van plan was. Bedankt voor je open brief, Peter. Ik hoop dat veel mensen ‘m zullen lezen (ik heb in elk geval gedeeld).

  2. Vierde brief, eerste amendement

    Of je nu voor de Amerikaanse markt gaat, of je op de Nederlandse richt, het enige dat er werkelijk toe doet en dat ik veel te weinig zie in Nederlandse verhalen, is dat je als schrijver er alles uithaalt wat erin zit. Schrijf op de limiet, zoek de grenzen op van je onderwerp, je idee of thema, diep het uit zo ver je kunt, voorbij de conventies. Als je Nederlandse schrijvers iets kunt verwijten, in mijn ogen, is het gebrek aan ambitie, de wil om voorbij het gebruikelijke te gaan. De wil om risico’s te nemen. Om ook de lezer uit te dagen met alle instrumenten die het genre biedt. Nu ik door de verhalen van 2013 heen lees, wordt ik bevestigd in mijn stelling dat de Nederlandse genreschrijver van dit moment vooral uit is op veiligheid, de conventies volgt, nauwelijks door het oppervlak van het verhaal durft te breken. Soms is het een gebrek aan kwaliteit, vaak een gebrek aan durf. Een gebrek aan goede proeflezers misschien, die de schrijver daarop kunnen wijzen. De ideeën zijn er wel, lijkt me. Nu het lef nog.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s